Discriminatie op de werkplek is een van de toonaangevende werkgelegenheidsvraagstukken een werknemer gezichten. Niet alleen is het een illegale praktijk, maar ook een veroordeelde handelen in de gemeenschap.
Werkgelegenheid discriminatie op de werkplek kan plaatsvinden in verschillende vormen. Het kan worden van discriminatie als gevolg van leeftijd, seksuele voorkeur, religieuze overtuiging of ras.
Echter, recente studies tonen aan dat een andere vorm van discriminatie op het werk is momenteel op de stijging van het gewicht discriminatie.
De Dreiging van Weight Discriminatie
In een studie van het International Journal of Obesity, gewicht discriminatie, uitgevoerd in het bijzonder tegen vrouwen, overwegend neemt toe in de Amerikaanse samenleving. Het is bijna zo wijdverbreid als rassendiscriminatie
Van 66% in het afgelopen decennium heeft het gewicht discriminatie steeg met 7% tot 12%. Bij zwaarlijvige mensen, ongeveer 28% van de mannen en 45% van de vrouwen zei dat ze hebben van discriminatie vanwege hun gewicht ervaren.
Rebecca Puhl van de Rudd Center for Food Policy en obesitas aan de Yale University blijkt dat de studie is gebaseerd op enquêtes bij meer dan 2.000 Amerikaanse volwassenen in 1995-96 en 2004-06.
De instellingen betrekken bij het onderzoek zijn de gezondheidszorg, onderwijs of werk. De respondenten zeggen dat ze worden ontslagen, geweigerd een baan of een promotie vanwege hun gewicht. Uitingen van discriminatie komen als belediging, mishandeling en intimidatie van anderen.
Helaas, geen federale wetten tegen discriminatie gewicht bestaan. In sommige steden zoals Washington, DC en San Francisco, discriminatie van welke vorm dan ook is ter plaatse verboden.
Diverse wetten inzake discriminatie op het werk
Hoewel de wetgeving in de meeste steden niet het gewicht van discriminatie, de overheid omvatten ook herkende de economische implicaties dat discriminatie als geheel doet aan de samenleving.
Bijgevolg heeft zij vastgesteld wetten om de rechten van de werknemers te beschermen. Federale en staatswetten strikt nageleefd en uitgevoerd ter bevordering van hun welzijn en ontwikkeling.
De volgende federale wetten die discriminatie op de werkplek verbiedt:
Titel VII van de Civil Rights Act van 1964 (titel VII) het maken van illegale arbeid discriminatie op grond van ras, kleur, religie, geslacht of nationale oorsprong;
de Equal Pay Act van 1963 (EPA) bescherming van mannen en vrouwen die gelijke arbeid verrichten aanzienlijk in dezelfde inrichting van de op grond van geslacht loondiscriminatie;
de Age Discrimination in Employment Act van 1967 (ADEA) de bescherming van personen die 40 jaar of ouder;
Titel I en titel V van het Americans with Disabilities Act van 1990 (ADA) verbiedt discriminatie op de arbeidsmarkt tegen gekwalificeerde personen met een handicap in de particuliere sector, en in staat en lokale overheden;
Secties 501 en 505 van de Rehabilitation Act van 1973 verbiedt discriminatie van gekwalificeerde personen met een handicap die werken in de federale regering, en
Civil Rights Act van 1991 die, onder andere, de monetaire schade in geval van opzettelijke discriminatie op de arbeidsmarkt.
In de staat Californië, de Fair Employment and Housing Act (FEHA) verbiedt discriminatie op de arbeidsmarkt op basis van ras, huidskleur, religieuze overtuiging, afkomst, nationale oorsprong, en seks.
Het maakt ook onwettige discriminatie op grond van leeftijd (40 jaar en ouder), burgerlijke staat, seksuele voorkeur, lichamelijke of geestelijke handicap (met inbegrip van HIV en aids), zwangerschap, bevalling of aanverwante aandoeningen en geestelijke conditie.
